نغمه های شاعری

شـــاعری سیب به دست
 
رمضان
ساعت ٢:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱٦ : توسط : مهدی ا. هومن

چند روزی از ماه رمضان می گذره ماهی که برای مسلمانان مورد احترام هست . اگر فلسفـــه این مـــاه کمک به افراد بی بضاعت باشــه فکر می کنم که باید خود را از نظر فکری اصلاح کنیم . به جامعه نگاه کنیم . من به عنوان نانوا ، من به عنوان قصاب ، من به عنوان نجار ، من به عنوان نویسنده ، من به عنوان مهندس کامپیوتر ، من به عنوان وکیل ، من به عنوان وزیر ،‌من به عنوان کارگر و ....

کاش از این ماه یاد می گرفتیم که به حرفی که می زنیم اعتقاد داشته باشیم و با یک نسیم حرف خود را تغییر ندهیم  . به نظر من اگر فلسفه ای هم در این ماه وجود داشته باشه این مطلب هست و بس . اعتقاد به حرف خود داشتن کار خیلی سختی هست . یعنی من اگر گفتم به فکر انسانهای رنج دیده هستم واقعاً باشم ، به فکر مردم هستم واقعاً باشم به فکر عدالت اجتماعــــی هستم واقعــاً باشم . اگــر در زبـان می گویم از دزدی بی زارم در عمل نیز اینگونه باشم . باید دید ما هنوز آمادگی داریم که هزینه حرفهایی که می زنیم را بدهیم . اگر هنوز آمادگی برای دادن این هزینه نداریم باید در عمل روزه خود شک کنیم .