نغمه های شاعری

شـــاعری سیب به دست
 
هنر تو
ساعت ۳:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٠ : توسط : مهدی ا. هومن

یک پرچم ایران زیبا ، شعری اجتماعی از شاهکار بینش پژوه و نقش شیر طلایی مرا به وبلاگ او کشاند و پایه دوستی ما شد . دوستی صادقانه ،  دو ماه پیش چند کلامی از این شعر را نوشتم اما آمادگی کامل کردن آن را نداشتم تا اینکه چند روز پیش کامل شد و در نهایت این نوشته را در پای ورق پاره شعر نوشتم تا هرچند هیچگاه شعرهایم نشر و چاپ پیدا نمی کنند شاید روزگاری کسی کتابچه های شعر مرا به چاپ رساند . در قرنی که انسانیت بر زمین حاکم است و او نیز این جمله مرا در زیر این شعر بیاورد که :‌ تقدیم به دوست صمیمی شادی .

شاد بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیبا تر هنر انسانیست

که تو آن را داری

سیب بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیبا تر

هنر کاشتن سیب خداست

که تو آن را داری

سبز بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیباتر هنر عاشقی است

که تو آن را داری

هم زبانی هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیباتر هنر همدلی است

که تو آن را داری

هنرت را به من آموز که این بی هنری

رسم این جامعه وحشی پوسیده شده

و خدا در تن تو ریشه عشق زده

سیب باز قهار ، عاشق هر روزی

همدل انسانها

شادی بی برگشت

مطمئنم که خدا روز ازل

این جهان را به گل روی تو ساخت

آن زمانی که تو را خوش آراست