طبیعت

کاش می دانستیم می توان خوش بود و جنگل و کوه را دوست داشت . این شعر تقدیم به کسانی که عاشق زندگی هستند .

 

ته این باغچه سبز خدا

نور یک کلبه جامانده ز شهر

زندگی می سازد

باغ و دشت و گل سرخ

عاشق عاشقی است

کلبه چوبی هم

سرخوش از زندگی است

کاش می فهمیدیم عشق ، زیبایی را

کلبه چوبی را

باغ را

گلها را

این هوا را که خدا می دمد و

زندگی می تپد و

کهنگی می درد از انسانها

کاش می فهمیدیم

عاشق کلبه شویم

عاشق دشت و چمن

جنگل و بیشه شویم

هم قسم این جنگل

خانه من و تو است

خانه عاشقی و زندگی است

زندگی تقدیم کن نسلها از پی هم

کاش می فهمیدیم

عشق یعنی دوستی با برگ گل

مهربانی با خاک

زندگانی با آب

عشق یعنی یک پل

از گل و کلبه و دشت

تا به عرش ملکوت

 

/ 11 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رها

برای خودمان که ادعای فرهنگ داریم متاسفم از اینکه بهم سر زدی ممنونم[لبخند]

رها

برای خودمان که ادعای فرهنگ داریم متاسفم از اینکه بهم سر زدی ممنونم[لبخند]

م.عروج

سلام دوست من آپم. زودی بیا که اگر دیر برسی خبر توی وبلاگم کهنه می شه اون موقع اگه از جای دیگه بشنوی خیال می کنی من خبر دست دوم گذاشتم. زودی اومدی ها. منتظرتم[قلب][گل]

Parnaz

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] زندگی - شايد - يک فاصله است بين يک هيچ، و هيچی ديگر؛ و تو با کوشش و پويائی خود و تو با اوج توانائی خود ميتواني که درين فاصله ی بين دو هيچ ، هر نهايت را در هـم شكنـي و در اين فاصله ی بين دو هيچ آفريننده شوي ، بي نهايت ها را زندگی فاصله ی کوتاهی ست لـحظه ها را درياب زندگی حادثه ی زيبائی ست [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

سحر

همیشه همین گونه بوده ... ما فقط بلدیم از زیبایی ها حرف بزنیم و نمی دانیم که چه زشتی هایی می آفرینیم ... ممنون که سر زدین... در انتظار دوباره دیدنتون هستم... موفق باشین

جاسوییچی

سلام رفیق. انسان های شهر نشین(مخصوصا تهرانی ها) افریده شدن واسه کثیف کاری و متاصفانه هیچ کاریشم نمی شه کرد. به امید روزی که بشه جلوشونو گرفت. به من سر بزن.[شوخی][گل]

رها(روزهای آخر)

ایران پر شده از روستاهای اینچنینی!!! متاسفانه کم کم داره چشمهامون به این صحنه‌ها عادت میکنه...