هنر تو

یک پرچم ایران زیبا ، شعری اجتماعی از شاهکار بینش پژوه و نقش شیر طلایی مرا به وبلاگ او کشاند و پایه دوستی ما شد . دوستی صادقانه ،  دو ماه پیش چند کلامی از این شعر را نوشتم اما آمادگی کامل کردن آن را نداشتم تا اینکه چند روز پیش کامل شد و در نهایت این نوشته را در پای ورق پاره شعر نوشتم تا هرچند هیچگاه شعرهایم نشر و چاپ پیدا نمی کنند شاید روزگاری کسی کتابچه های شعر مرا به چاپ رساند . در قرنی که انسانیت بر زمین حاکم است و او نیز این جمله مرا در زیر این شعر بیاورد که :‌ تقدیم به دوست صمیمی شادی .

شاد بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیبا تر هنر انسانیست

که تو آن را داری

سیب بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیبا تر

هنر کاشتن سیب خداست

که تو آن را داری

سبز بودن هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیباتر هنر عاشقی است

که تو آن را داری

هم زبانی هنر است

که من آن را دارم

و از آن زیباتر هنر همدلی است

که تو آن را داری

هنرت را به من آموز که این بی هنری

رسم این جامعه وحشی پوسیده شده

و خدا در تن تو ریشه عشق زده

سیب باز قهار ، عاشق هر روزی

همدل انسانها

شادی بی برگشت

مطمئنم که خدا روز ازل

این جهان را به گل روی تو ساخت

آن زمانی که تو را خوش آراست

/ 9 نظر / 7 بازدید
پارسايي انديشه

امروز اولين روز از باقيمانه‌ي عمر توست. چند روز به پايان عمرت باقي مانده است؟ مهم نيست... مهم اين است كه امروز اولين روز از اين دوره است...

شقایق تنها

سلام دوست عزيز از لطفتون ممنون. اين شعرو يكي از دوستام برام فرستاده بود. نمي دونم از كي هست.[گل]

رها

شاعر سیب بدست واقعا زیبا بود[گل]

مجید

خیلی قشنگ بود همیشه شاعر باشی[لبخند]

1

درود بر شما دوست گرامی مطلب جالبی رو کار کردید راستش در مورد لینک کتاب کورش بزرگ و محمد... میتونید برید به وبسایت www.irankadban.blogfa.com و از کلیه کتاب های فرزانگانی چون مسعود انصاری و احمد کسروی و دشتی و.... استفاده کنید موفق و تندرست باشید در پناه خرد[گل]

شادی دارلینگ

واقعا ممنونم ازت دوست عزیزم. از توجهت به بلاگم ممنون. بهترین دوستی هستی که تو 360 دارم و حقیقت اینه که به عشق دوستایی مثل شما تو بلاگم مطلب می نویسم. دوستتون دارم. امیدوارم غرق در محبت خدا بشی.

مجید

خدایا:خودخواهی را چندان درمن بکش یا درمن برکش تاخودخواهی دیگران را احساس نکنم واز ان در رنج نباشم. شعرت مثل همیشه خیلیقشنگ بود

دامون

مهدی جان من درست متوجه نشدم! یعنی این شعر به ایشون تقدیم شده؟ اگر آره باید شخصیت خیلی والایی داشته باشند که شما اینقدر قبولشون دارید. در ضمن در کمال جسارت چند تا ایراد به شعرت داشتم من بیسواد!!! پیشاپیش معذرت میخوام توی شعرت تا جایی که من متوجه شدم خصلتهای برتر با خصلتهای برترین از جنس خودشون مقایسه شدن اما رابطه این دو تا ترکیب رو متوجه نشدم: هنر انسانی و شاد بودن هنر عاشقی و سبز بودن در ضمن ترکیب عاشق هر روزی به خورده... یه جوری نیست؟ اما انصافا ترکیبهای سیب بودن و سیب خدا کاشتن و هم زبانی و همدلی فوقالعاده بود ممنون از قلمت

هومن سپیدار

سلام دوست عزیز امیدوارم روزی برسه شعر های شما چاپ بشه به روزم منتظر حضورتون[لبخند]